Ĺťywy parowĂłz


Piękna Helena.


Prosty forma ogrodowy
w skali 16 mm.

Ĺťywy ciuchcia to w pełni wydajny ciuchcia będący poniĹźej parą. Najsłynniejszym polskim Ĺźywym parowozem jest “Piękna Helena” typu Pm36.

Nazywa się właśnie ktokolwiek ciuchcia obojętnie od wielkości, również modele i zabawki napędzane parą.

W pełni funkcjonalne modele parowozów budowane są na szyny o szerokości 260mm w skali VI. Posiadają lojalnie odtworzoną konstrukcje oryginału, kufel typu parowozowego często opalany węglem. Instalacja kotła jest wzorowana na oryginale. Maszynista i palący w jednej osobie siedzi w tendrze. Lojalnie i w miarę bez trudu jest dozwolone konstruować modele na tory szerokości 22 mm (wielkość S). Najmniejsze żywe parowozy próbuje się konstruować na tory szerokości 6,5 mm (natężenie Z).

Zwykle nie są one dokładnymi kopiami oryginału, a tylko nawiązują do niego zasadą działania. Często na rzecz uproszczenia budowy maksymalnie ogranicza się liczbę osi i stosuje uproszczony motor oscylacyjny. Takie były także najwcześniejsze modele kolejowe.


Żywy lokomotywa parowa kolei turystycznej na torze szerokości 180 mm (moc 1:8).
Konstrukcja modelu zajęła 14 000 godzin w ciągu 15 lat.

Modelarze pouczający żywe parowozy od podstaw należą do elity, a cena gotowego modelu często przekracza koszt samochodu.

Linki zewnętrzne:

  • budowa modelu
  • modele na torze szerokości 260 mm (po angielsku).

Kategorie: Lokomotywy parowe • Modelarstwo kolejowe

October 15th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

Winieta (modelarstwo)

Winieta - niewielkich rozmiarów diorama, stanowiąca podstawkę poniżej jeden krój - wehikuł, płatowiec ewentualnie figurkę.

Kategoria: Materiały i akcesoria modelarskieUkryta kategoria: Zalążki artykułów

October 7th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

Kalkomania

Kalkomania - nakład na specjalnym papierze, którego wizja jest asygnowany do przeniesienia później na inną powierzchnię. Kalkomania prawdopodobnie być sucha, wodna, ceramiczna itp… Kalkomanie w większości wypadków drukuje się obok pomocy techniki druku: sitodruk.

Kalkomanie są nadzwyczaj popularne w modelarstwie redukcyjnym, w charakterze procedura nanoszenia wszelkich oznaczeń, symboli, napisów eksploatacyjnych itp. na budowane miniatury.

Zobacz ponadto: DTP

  • przegląd technik zdobniczych

Kategorie: Zdobnictwo • Materiały i przyrządy modelarskieUkryta kategoria: Zalążki artykułów

October 7th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

Klej (modelarstwo)

Kleje wykorzystywane w modelarstwie redukcyjnym z chemicznego punktu widzenia nie różną się od tych stosowanych w gospodarstwie domowym, azali przemyśle. Ich klimat polega głównie na wykorzystaniu tudzież sposobie konfekcjonowania. Zasadniczo kleje modelarskie wziąć udział jest dozwolone na para kategorie:

  • kleje ‘agresywne’ - rozpuszczające ostrożnie złączka klejonych powierzchni - stosowane zazwyczaj do montażu elementów plastikowych,
  • kleje nie wchodzące w reakcje z klejonym materiałem - kleje cyjanoakrylowe, adhezyjne bądź oparte na żywicach - przydatne blisko klejeniu innych materiałów popularnych w modelarstwie redukcyjnym - żywicy, białego metalu, azaliż elementów fototrawionych (mosiądz, miedź, nowe srebro).

Spis treści

//

Rozdział ze względu na użycie i właściwości

Kleje do polistyrenu

Podstawowe różnice między klejami wykorzystywanymi do klejenia elementów plastikowych polegają na różnej gęstości, sposobie konfekcjonowania, a co za tym idzie sposobie aplikacji. W większości wypadków spotykane to:

  • kleje gęste (Revell Contacta, kleje dołączane do modeli niektórych producentów - np. Academy), dostępne tak bywa w tubkach; przekłada się to na przeciętną precyzję aplikacji, pomimo to są w najwyższym stopniu popularne, głównie ze względu na cenę i dostępność,

  • kleje średniej gęstości (Revell Contacta z igłą, Tamiya Beton) - zwykle konfekcjonowane w pojemniczki z aplikatorem w postaci igły albo pędzelka; zapewniają dużą precyzję w nakładaniu kleju na elementy,

  • kleje niezmiernie płynne o właściwościach penetrujących (Tamiya Extra Thin, Gunze Mr.Cement limone type) - kleje z aplikatorem w postaci cienkiego pędzelka; ich rola polega na złożeniu klejonych elementów i ‘pomalowaniu’ łączeń klejem, kto z powodu płynnej konsystencji perfekcyjnie wnika między części, rozpuszcza ostrożnie ich powierzchnie, po czym względnie żwawo odparowuje.

Spoinę uzyskaną za pomocą wszystkich klejów typu “agresywnego” uniknąć jest dozwolone zaledwie mechanicznie- rozcinając, czy też rozrywając sklejone elementy.

Kleje cyjanoakrylowe

Popularnie nazywane od pierwszych uniwersalnie dostępnych „Setnie Glue” azaliż „Kropelka” występują w kilku odmianach. Produkowane przez wielu producentów i poniżej wieloma nazwami handlowymi, kleje te dostępne są w różnyego rodzaju tubkach i pojemnikach. Ze względu na konsystencję nagrodzić wolno trzy typy klejów cyjanoakrylowych.

  • gęsty,
  • średnio gęsty,
  • rzadki.

Kleje rzadkie pozwalają zrzeszać punktowo, bez widocznej spoiny, a wiązadło następuje wnet. Odmiany gęste umożliwiają przyklejanie w trudnych miejscach bez zacieków (klajster nie spływa z powierzchni) a posiadają tą cechę, iż dłużej wiążą dając era na ewentualną korektę położenia klejonych elementów.

Czas schnięcia klejów cyjanoakrylowych nałogowiec jest, między innymi, od ich gęstości, wilgotności powietrza, temperatury tudzież ilości nałożonego kleju. Dostępne są również preparaty (np. w sprayu) przyspieszające sprawa sądowa związania -na ustalone względem siebie elementy aplikuje się niewielką wolumen kleju i spryskuje preparatem, jaki parujac powoduje natychmiastowe zaschnięcie kleju.

Podczas pracy z klejami cyjanoakrylowymi powinno się uchronić szczególną rozwaga! Wtem sklejają one skórę , powieki. Niebezpieczne na rzecz oczu. Nadzwyczaj szkodliwe, toksyczne opary. Wziewanie prowadzi do wielu zaburzeń, zwłaszcza niebezpieczne na rzecz osób z chorobami układu oddechowego w tym astmatyków i alergików. W połączeniu z niektórymi materiałami dochodzi do reakcji chemicznych z wydzielaniem sporej ilości ciepła (być może przeważyć do deformacji elementów modelu , poparzeń skóry a w skrajnych wypadkach do samozapłonu).

W rejonie spoiny powstaje czasami biała barwa napad – zwłaszcza niewłaściwy na elementach przeźroczystych i zawiły do usunięcia. Szybkie splatanie klejonych elementów często uniemożliwia korektę ich położenia – niwelowane przez rola kleju dłużej wiążącego (gęstego). Rozrzedzony, spływający lepiszcze potrafi zakazić inne powierzchnie modelu, okolice warsztatu modelarza, strój azaliż skórę.

Spoinę z klejów cyjanoakrylowych nie dopuścić jest dozwolone za pomocą tzw. ‘debonderów’ - specjalnych substancji do usuwania kleju cyjanoakrylowego.

Kleje adhezyjne

Kleje stosowane głównie do oklejania modeli innymi materiałami - na przypadek folią aluminiową.

Materiały połączone w sąsiedztwie użyciu klejów adhezyjnych rozkleić wolno niedaleko użyciu spirytusu.

Kleje do elementów przezroczystych

Kleje nieagresywne, pozwalają na przyklejenie elementów z przezroczystego polistyrenu bez ryzyka uszkodzenia ich faktury. Do tego celu wykorzystywane sa między innymi: prześwitujący Poxipol (klajster epoksydowy), wikol, Clearfix marki Humbrol, spoiwo marki Gunze, preparaty marki Microscale.

Kleje wykorzystywane w modelarstwie kartonowym

  • Butapren i podobne
    • zalety: w charakterze spoiwo, którego rozpuszczalnikiem nie jest tlenek wodoru, żwawo został uwieńczony w modelarstwie kartonowym. Jego podstawową zaletą jest to, iż nie wypacza i nie deformuje papieru (kartonu), wyjątkowo nadając się do klejenia poniekąd ogromnie dużych powierzchni. Z drugiej strony, w charakterze lepiszcze kauczukowy, jest rozciągliwy zebranie, pozwala na łatwe kształtowanie sklejonych elementów, bez tendencji do załamywania.
    • wady: Klajster posiada obrażający, ciemny woń. NIe bez znaczenia jest dodatkowo skład związków niezwykle szkodliwych, w tym alergeny, podczas gdy choćby formaldehydy, .

Ponadto, z racji ciemnobrunatnej barwy, butapren powoduje odbarwienia kartonu, w całości z przesiąkaniem przez papier, co w sąsiedztwie nieumiejętnym albo niedokładnym aplikowaniu prowadzi do nieestetycznego zaplamienia modelu.

Zaschnięty powierzchniowo daje się od czasu do czasu uniknąć przez delikatne „zrolowanie” gumką ewentualnie palcami.

Butapren nie jest mało podatny na niektóre rozpuszczalniki lakierów; w toku impregnacji modelu przypadkiem się zdażyć, iż elementy klejone butaprenem się rozklejają.

Klej zarządzać jest dozwolone za pomocą dowolnych narzędzi np. pędzlem. Po pokryciu powierzchni klejem wypada odczekać do odparowania większości rozpuszczalnika, a potem uchwycić. Era na miejscu do pełnego sklejenia podrzędny jest od grubości warstwy i wynosi od kilku minut do kilku godzin. Urządzenie używane do aplikacji butaprenu wolno polerować acetonem. Klajster wymaga pracy w poprawnie wentylowanym pomieszczeniu.

Butapren konfekcjonowany jest w opakowaniach o różnej wielkości; poczynając od małych tubek, skończywszy na dużych puszkach. Istnieje masa zamienników o podobnych nazwach wszak często gorszych właściwościach. Odstępstwo stanowią nowe odmiany klejów szewskich- posiadają one właściwości podobne do butaprenu wszak są bezbarwne, przez co nie plamią modelu natomiast często bywają niespełna bezwonne

  • Wikol
    • Zalety: W charakterze lepiszcze z drugiej ręki w stolarstwie do drewna i materiałów pochodnych, dokładnie znalazł funkcja w modelarstwie kartonowym. Biel i nieprzejrzysty w stanie płynnym po zaschnięciu staje się niezupełnie transparentny, na skutek czemu nie powoduje plam i przebarwień na modelu. Silna i elastyczna złącze pozwala na dowolne kształtowanie klejonych elementów. Nie posiada intensywnego zapachu a po wyschnięciu nie wydziela substancji szkodliwych.
    • Wady: Rozpuszczalnikiem jest tlenek wodoru przez co postępowanie, przede wszystkim na dużych powierzchniach powoduje deformację papierowych i kartonowych elementów modelu w postaci zwichrzeń, co owocuje utratą symetrii modelu

Przy mniejszych powierzchniach zwilżenie papieru klejem przypuszczalnie mieć przewagę do jego „rozciągnięcia” i powstania tzw. “krowich żeber” w poszyciu modelu (zapadanie się poszycia - nadzwyczaj często spotykane)

Aplikowanie dowolnymi narzędziami np. pędzlem. Po pokryciu klejem wypada od razu zjednoczyć klejone powierzchnie. Odparowanie wody kończy sprawa sądowa wiązania, a lepiszcze staje się niespełna monotonny. Choć nie korzystny do dużych powierzchni, z racji innych zalet, praktyczny przez modelarzy do klejenia warstwowego wewnętrznych elementów konstrukcyjnych modelu (zarys, wręgi, pasy na jezdni) wobec dużym naciskiem (schniecie przy obciążeniem). Niekiedy modelarze po sklejeniu przeprasowują takie elementy letnim żelazkiem. Odpadki kleju z narzedzi zmyć wolno ciepłą wodą.

Wikol jest klejem uniwersalnie dostępnym,konfekcjonowanym w różne opakowania: od małych tubek po duże puszki/wiaderka.

Istnieje mnogość zamienników w tym o w dużym stopniu lepszych właściwościach choć podobnym wyglądzie. Do takich przelecieć wolno np. „3D” o w dużej mierze szybszym i mocniejszym wiązaniu i mniejszej tendencji do nawilżania, a co za tym idzie deformacji papieru/kartonu. Poza tym, producenci raz po raz częściej myślą o w wyższym stopniu praktycznych opakowaniach- na przypadek wyposażonych w dokładny dozownik.

  • Hermol
    • Zalety: Jak lepiszcze nitrocelulozowy, nie deformuje papieru i jest diametralnie klarowny. Do niezaprzeczalnych zalet trzeba różnorodność zastosowań zastosowania. Klajster łączy takie materiały gdy papier, drzewo, tworzywa sztuczne, gumę azaliż folie metalowe.
    • Wady: Największą wadą jest jadowity rozczynnik o ostrym, nieprzyjemnym zapachu. Wymaga stosowania w odpowiednio wentylowanym pomieszczeniu. Klejone powierzchnie powinno się mocno docisnąć i pozostawić do wyschnięcia (odparowania rozpuszczalnika kleju). Pozbawienie właściwego docisku skutkuje słabym połączeniem i możliwością rozklejenia

Zbyt mocne dociśniecie i nieumiejętna naszywka mogą skutkować przesiąkniecie kleju przez cieńsze warstwy papieru, dając konsekwencja „mokrych plam”

Z tego powodu nie pozytywny do dużych, widocznych powierzchni zewnętrznych modelu (poszycia).

Klej aplikuje się pionowo z tubki; do małych elementów punktowo, oraz w sąsiedztwie większych wymaga rozsmarowania i szybkiego ściśnięcia sklejanych elementów. Epoka schnięcia podporządkowany od temperatury i grubości warstwy- być może dawać w wyniku chociażby parę godzin. Przegub jest ondulacja po całkowitym odparowaniu rozpuszczalnika (klejone elementy tracą ciemny zapachu kleju).

Klej uniwersalnie osiągalny, konfekcjonowany w małe tubki, często z aplikatorem

  • Kleje cyjanoakrylowe
    • Zalety: W modelarstwie kartonowym używane przede wszystkim do wzmacniania elementów konstrukcyjnych przez nasączenie klejem, i klejenie drobnych części w tym również innych aniżeli pochodne papieru.

Nasączenie papieru daje rezultat kompozytu. Papier (brystol) staje się ścisły, nie deformuje się, blisko cięciu i szlifowaniu nie strzępi. Racja spreparowany przypomina płytki i arkusze plastiku i pozwala na bez zakładkowe klejenie elementów. Nasączone krawędzie elementów konstrukcji nośnych (schemat, wręgi, żebra) są twarde nie deformując się natomiast dają się polerować bez efektu rozwarstwiania i strzępienia.

Kleje cyjanoakrylowe znajdują zastosowanieprzy montażu wielu materiałów, wykorzystywanych pod ręką budowie modeli kartonowych: tworzyw sztucznych (np. przeźroczyste do imitacji studnia), folii (w tym glin) azali metali (druty, pręty, linki, rurki).

Zastosowanie klejów cyjanoakrylowych na krawędziach styku elementów poszycia zewnętrznego pełni funkcję „mikroszpachlowania” – uzupełniania drobnych szczelin tworząc jednolitą, gładką powierzchnię.

Jednocześnie nałożenie kilku warstw na krawędzie elementów tworzących formy typu kulistego, z powodu potencjał łatwego szlifowania całkiem twardej powierzchni kleju po jego zaschnięciu, umożliwia zbliżenie owszem wykonanych części do oczekiwanego kształtu

Kategoria: Materiały i akcesoria modelarskie

October 7th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

Dremelek

Dremelek - uznany również jak Multiszlifierka (ang. Combitool) – to miniaturowe elektronarzędzie z wymiennymi końcówkami używane m.in. w modelarstwie. Określenie pochodzi od produkującej je i dominującej na polskim rynku w tej kategorii sprzętu firmy Dremel. Za pomocą olbrzymiej ilości różnych końcówek, możemy rzecz jasna polerować wybrane powierzchnie, uszlachetniać, frezować, obcinać otwory o zróżnicowanym kształcie i przeprowadzać prace wykańczające modelowanie (grawerunki, malutkie wcięcia, piłowanie, ostrzenie itp.) Montaż na dodatek wyposażony jest w poręcz teleskopowy z regulowaną wysokością chłopak do zawieszania przybory na przestrzeni pracy, a specjalną przedłużkę zwaną wałkiem giętkim, umożliwiającą prace w z trudem dostępnych miejscach.

Inne uniwersalnie znane multiszlifierki to: Ferm, Einhell, JCB, Top Craft.

Kategoria: Materiały i akcesoria modelarskie

October 6th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

Aerograf


aerograf - nieduży rewolwer do malowania precyzyjnego

Aerograf - niewielki “gnat” do malowania precyzyjnego. Ręczne aparat niewielkich rozmiarów, służące do malowania metodą rozpylania farby przez nurt powietrza. Ślad farby charakteryzuje się równomiernym kryciem z rozmytymi brzegami.

Malować wolno bez przymusu - nanosząc farbę bez ogródek na pokrywaną powierzchnię, bądź w poprzek odpowiednie szablony. Aerograf służy zarówno do malowania powierzchni płaskich, gdy i przedmiotów o skomplikowanych kształtach. Umożliwia malowanie precyzyjnych szczegółów. Praktyczny jest w pracach retuszerskich, konserwatorskich, modelarskich, rzemieślniczym zdobieniu niewielkich przedmiotów, a plus jak nauki techniczne artystyczna (aerografika). Stosowanie wymiennych końcówek (na końcówkę składa się: dysza, łuska i igła) umożliwia wybór kształtu i szerokości strumienia i rozmycia albo wyostrzenia krawędzi malowanych detali – akuratnie do wykonywanej pracy.

Charakterystyczną cechą obok używaniu tej techniki malowania artystycznego jest podejście tworzenia się kolorów pośrednich - odcieni przez nakładanie na siebie kolorów podstawowych. Chcąc osiągnąć np. barwę szarą wolno posługiwać się farbę czarną położoną w odpowiedniej ilości na posyp drugi plan. Nauki techniczne ta przypomina coś malarstwo laserunkowe znane od dawna w sztuce, choć ze względu na stan tworzonych blisko jego użyciu przejść tonalnych stanowi następujący chód na drodze dążenia do ideału w malarstwie hiperrealistycznym i w tamtym miejscu bodajże trzeba lokalizować tą sztukę. Powinno się choć naznaczyć, że malarze hiperrealistyczni posługujący się tradycyjnymi technikami - pędzlami i farbami olejnymi, akrylowymi wystarczająco podejrzliwie patrzą na twórców, którzy używają aerografów, zarzucając im zbytnie stechnicyzowanie hiperrealizmu i wykonanie tzw. “sztuki na rzecz sztuki”.

Jednym z w największym stopniu znanych malarzy współczesnych używających aerografu w swoich pracach jest Hajime Sorayama, japoński hiperrealista.

Właśnie ze względu na hiperrealistyczną postać tworzonych za pomocą aerografu prac, techniki tej często używa się blisko ilustracjach technicznych - przekrojach, rzutach architektonicznych, skomplikowanych mechanizmach. Te ostanie zadania przejmują acz w ostatnim czasie co chwila w wyższym stopniu komputery z racji opracowywania większości projektów w oparciu o modelowanie trójwymiarowe, które umożliwia na rzecz racja stworzonych modeli uprawianie renderingów - inaczej “wirtualnych zdjęć”.

Kategorie: Materiały i przyrządy malarskie • Materiały i akcesoria modelarskie

October 6th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

Fiksatywa

W malarstwie fiksatywa to utrwalacz praktyczny do zabezpieczania prac malarskich i rysunkowych narażonych na obsypywanie i rozmazywanie warstwy malarskiej ze względu na zastosowaną technikę – kiedy kredka azali węgiel. Ma jakość cieczy, składającej się przeciętnie z żywicy naturalnej albo syntetycznej w szybkoschnącym rozpuszczalniku organicznym podczas gdy procenty etylowy albo eter dietylowy. W charakterze fiksatywy używa się oraz zaiste odtłuszczonego mleka. Fiksatywę napyla się na wizja w pobliżu użyciu rozpylaczy ewentualnie gotowych puch z aerozolem przy ciśnieniem (tzw. spray). Po napyleniu rozczynnik paruje, a żywica (albo w przypadku mleka — kazeina) wiąże luźne cząstki warstwy malarskiej. Zwyczaj fiksatywy powoduje mniejszą czy też większą utratę charakterystycznych gildia techniki malarskiej obrazu, np. faktury pastelu, wpływa ponadto średnio na klimat obrazu, a jej nadwyżka bądź niska forma mogą zdeformować kompozycję barwną.

Kategorie: Materiały i przyrządy malarskie • Materiały i przyrządy modelarskie

October 5th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

Pigment (modelarstwo)

Pigmenty stosowane w modelarstwie składem nie różnią się od tych używanych do produkcji farb. Specyficzna jest niemniej repertuar wykorzystywanych barw, zaś wykorzystanie. Za ich pomocą wykonuje się różne efekty eksploatacyjne, takie gdy pył, okopcenia, mokradło etc. W związki od sposobu nakładania pigmentu, natomiast środek masowego przekazu jakim się go utrwala, wolno zdobyć niezmiernie różne efekty.

Spis treści

//

Sposoby nakładania pigmentów


Materiały niezbędne do nakładania pigmentów za pomocą aerografu.

  1. Przy użyciu pędzla.
  2. Za pomocą aerografu.

Nakładanie pigmentów za pomocą aerografu pozwala na uzyskanie efektu wcale intensywnego zakurzenia pojazdu. Nauki techniczne ta nie wymaga dużego nakładu pracy. Do jej zastosowania niezbędnych jest parę podstawowych materiałów i narzędzi:

  • pigmenty
  • rozcieńczalnik - w przykładowej prezentacji jest to zmywacz do paznokci z niewielką zawartością acetonu i spirytusu; przypuszczalnie być zastąpiony spirytusem technicznym ewentualnie rozcieńczalnikiem do farb akrylowych
  • pędzle - do mieszania pigmentów i ich późniejszego ścierania z modelu
  • fiksatywa - do utrwalenia pigmentów na modelu

Etapy nakładania pigmentu

Aby nanieść barwnik za pomocą aerografu niezbędne jest jego rozcieńczenie. W tym celu stosuje się napój alkoholowy ewentualnie inne substancje, w których stanowi on główny pierwiastek. Na tym etapie ważne jest dokładne wymieszanie pigmentów z środek masowego przekazu. Do zbiorniczka wsypujemy niewielką kwota pigmentu, od tego czasu zalewamy go rozcieńczalnikiem - w proporcjach 1:2 (pigment:rozcieńczalnik), odtąd jak najbardziej mieszamy pędzelkiem.

Rozcieńczony barwnik nanosimy na wzór. Przeznaczenie różnych odcieni pigmentów pozwala na uzyskanie w wyższym stopniu plastycznego efektu.

Gdy pigmenty wyschną, ostrożnie ścieramy ich zbytek. Najważniejszy do tego celu jest dosyć kamienny pędzel. Na finis wszelkie smugi jest dozwolone zrównać rozcierając pigmenty delikatnym pędzelkiem (na przypadek do makijażu).

Kiedy zależy nam na uzyskaniu efektu wilgotnego kurzu ewentualnie zacieków ze smaru, możemy użyć na przypadek rozcieńczonej farby smoke marki Tamiya. Skala zacieków zależy od tego, gdy niezmiernie rozcieńczona i podczas gdy dojmująco nałożona będzie farba.

Nałożone w ów wyjście pigmenty są utrwalane. W przeciwnym razie łatwo jest je wykreślić czy też zniszczyć w wyróżniający się fortel. Najlepsza do tego celu jest fiksatywa (niejednokrotnie konfekcjonowana przez firmy modelarskie i sprzedawana wobec nazwą handlową ‘barwnik fixer’ i temu podobne).

Rozcieńczanie

Nanoszenie

Ścieranie

Wykonanie zacieków

Werniksowanie

Substancje utrwalające pigmenty

  • White spirit
  • Alkohole
  • Żywica akrylowa
  • Terpentyna
  • Fiksatywa

Producenci pigmentów modelarskich

  • MIG Productions
  • Agama
  • Padrebooks
  • Talen
  • CMK

Kategoria: Materiały i przyrządy modelarskieUkryta kategoria: Zalążki artykułów

October 5th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

White spirit

White spirit (napój alkoholowy mineralny) - otrzymywany z parafiny namiastka ciężkiego eteru naftowego.

Stosowany jest w charakterze niedrogi i równolegle bezzapachowy rozczynnik w przemyśle chemicznym (przede wszystkim farmaceutycznym i w pobliżu produkcji leków), i w charakterze reduktor do farb olejnych i alkidowych.

Chemicznie jest to preparat składająca się z nie mniej aniżeli 75% cyklicznych i liniowych węglowodorów nasyconych zawierających od 7 do 12 atomów węgla w cząsteczce natomiast nie więcej aniżeli 25% węglowodorów nienasyconych i aromatycznych zawierających od 7 do 12 atomów węgla.

Nie starzeje się w toku przechowywania.

Kategorie: Rozpuszczalniki • Materiały ropopochodne • Węglowodory • Materiały i przyrządy malarskie • Materiały i przyrządy modelarskieUkryta kategoria: Zalążki artykułów

October 5th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

Terpentyna

Ten punkt dotyczy substancji chemicznej. Zobacz również: miejsce o tej nazwie.

Terpentyna

Ogólne informacje

Wzór sumaryczny
≈C10H16

Masa molowa
≈136 g/mol

Wygląd
żółta bądź bezbarwna mieszanka, o charakterystycznym zapachu

Identyfikacja

Numer CAS
8006-64-2

Właściwości

Gęstość i pozycja skupienia
≈0,86 g/cm3 ; ciecz

Rozpuszczalność w wodzie
bardzo słaba

Temperatura topnienia
-55 °C (218,15 K)

Temperatura wrzenia
164 °C (437,15 K; ±11°)

Niebezpieczeństwa

MSDS
Zewnętrzne dane MSDS

Klasyfikacja UE
Treść oznaczeń:
Xn - szkodliwy
N - srogi na rzecz środowiska

Temperatura zapłonu
86 °C (359,15 K)

Numer RTECS
YO8400000

Jeżeli nie podano w przeciwnym razie, dane dotyczą
warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)

Terpentyna (sylwestren) - mieszanka terpenów o barwie żółtej ewentualnie bezbarwna, o charakterystycznym zapachu. Źle rozpuszczalna w wodzie. Terpentyna rozpuszcza tłuszcze, parafiny, żywice i in. substancje organiczne. Otrzymuje się ją z żywicy drzew iglastych, głównie sosny, przez destylację z parą wodną ewentualnie ekstrakcję benzyną karpiny sosnowej.

Stosowana jak rozczynnik farb i lakierów, do wyrobu past do obuwia i podłóg, jak tworzywo do syntez organicznych. W medycynie środek do nacierań wywołujący miejscowe przekrwienie (z drugiej ręki w leczeniu zapalenia opłucnej, odmrożeń, do uśmierzania nerwobólów). Wypada niemniej pomnieć, że terpentyna działa drażniąco i jest szkodliwa, a jej konsumpcja przypuszczalnie mocno zepsuć płuca.

Kategorie: Terpeny • Rozpuszczalniki • Materiały i przyrządy modelarskie

October 5th, 2008 - Posted in Modelarstwo | | 0 Comments

Next Page »